وحید

شب فرصتی برای فرار از تکرار فرداست،

خستگی راه نفس  را بسته است ،

 روح های سرگردان ، در کوچه های تنها یی خویش،

 به در های بسته ای میکوبند  که شاید روزنه ای برای امید و هوس بیا بند ،

  اینجا همه در گریز از خویشند،

 انکار هویتی که دیگران می شناسند ،

  هر کس به اندازه ی دلش تنهاست ،

هر کس به اندازه ی عمق نگاهش خیره میماند ،

 هر کس به اندازه ی رازهای نگفته اش قصه می سازد،

هر کس به اندازه ی آرزوهای فردایش ،

                        پنجره ای برای آفتاب در نت  می گشاید ،

   هر کس به اندازه ی نداشته هایش ،

       در باغچه ی رویاهایش  ، حسرت می کارد ،

        هر کس چند آیدی  میسازد ؟

نوشته شده توسط وحید در پنجشنبه 1387/03/30 ساعت 10:33 موضوع | لینک ثابت

شب آمد و شد اول بیداریها

من و سودای دل و فکر گرفتاریها

شب خیالات و همه روز تکاپوی حیات

خسته شد جان و تنم زین همه تکراریها

در میان دو عدم، اين دو قدم راه چه بود؟

كه كشيديم درين مرحله بس خواريها

دلخوشيها چو سرابم سوي خود برد، وليك

حيف ار آن كوشش و طي كردن دشواريها

نوجواني به هوس رفت و از آن برجاماند

تنگي سينه و كم خوابي و بيماريها

سرگذشتي گنه آلود و حياتي مغشوش

خاطراتي سيه از ضبط خطاكاريها

كورسويي نزد آخر به حيات ابدي

شمع جانم، كه فدا شد به وفاداريها

شعر از "باستاني پاريزي"

نوشته شده توسط وحید در پنجشنبه 1387/03/23 ساعت 12:23 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط وحید در پنجشنبه 1387/03/16 ساعت 8:52 موضوع | لینک ثابت

نگو که هوای رفتن کرده ای

 نگو که دلت را به دریا زده ای

 نگو که دیگر هست و نیستت را داده ای

نگو که نمی شود...

نگو که امواج خروشان دریا آرامشی از تو است

نگو که آن همه عشق را به دست بادهای موسمی می سپاری و به هرکوی و برزنی نثار می داری

نگو که دیگر عشق مرده است

...

 دریا همه ی تنهایی باران است

 و باران...

و باران در تنهایی خویش ابری است!

دریا همیشه شفیق باران

و باران

در اعماق دریا

دیگر تنها

نیست!

نوشته شده توسط وحید در چهارشنبه 1387/03/01 ساعت 20:11 موضوع | لینک ثابت